Wróżymy tylko osobom pełnoletnim - REGULAMIN PRÓŚB O WRÓŻBĘ - Kliknij i przeczytaj koniecznie!

Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
FITOTERAPIA- Przygotowywanie leków roślinnych
09-10-2013, 08:34:28
Post: #1
FITOTERAPIA- Przygotowywanie leków roślinnych
W fitoterapii stosuje się najczęściej środki w najprostszej postaci, tj. do użytku wewnętrznego — picie naparów, soków z roślin lub wyciągów alkoholowych (nalewek), do zewnętrznego — okłady, kompresy, kąpiele, płukanki itp.

Mieszanki ziołowe można kupić gotowe lub przygotować je z surowców bądź kupionych, bądź własnoręcznie zebranych. Obowiązuje przy tym zasada: używamy tylko roślin dobrze znanych. Nie mieszamy nigdy starego surowca ze świeżym, nie używamy surowca zanieczyszczonego lub spleśniałego (może być opanowany przez grzybnię grzybów rodzaju Fusarium, widoczną tylko pod mikroskopem, wydzielającą jady odporne na gotowanie, obniżające ilość czerwonych ciałek krwi). Gotowe preparaty szybko się psują, trzeba zawsze przed użyciem robić świeży wyciąg.

Jeśli chcemy sami sobie przygotować mieszankę ziołową, musimy pamiętać o zasadzie: każda zawiera surowiec podstawowy — remedium cardinale, który decyduje o jej leczniczym zastosowaniu. Do tego dodaje się surowce pomocnicze — remedium adiuuans, wzmacniające działanie głównych składników, a na końcu jeszcze surowce poprawiające wygląd, smak i zapach mieszanki — remedium corrigens; zwracamy na to uwagę przy omawianiu poszczególnych roślin w części szczegółowej. Mieszanka nie powinna zawierać zbyt wielu składników, ich działanie może się bowiem wzajemnie wykluczać.

Herbatę ziołową należy pić zazwyczaj ciepłą (np. przy przeziębieniach na poty) i osłodzoną (miodem, cukrem — z wyjątkiem przypadku schorzenia jelit).
Istnieją trzy podstawowe sposoby przygotowania wyciągów z ziół:
1) Wyciągi wodne na zimno (temperatura pokojowa 15-20°C), tzw. maceraty.
Przygotowuje się tak zwłaszcza śluzy. Okres maceracji — od 30 min aż po całą noc (6—8 godz.).
2) Napary. Zioła zalewa się wrzącą wodą i zostawia pod przykryciem na 15—45 min (najlepiej po zalaniu ziół wodą włożyć naczynie do gorącej wody, zostawić na 45 min, mieszając od czasu, potem odcedzić). Odpowiednie dla ziół z zawartością olejków eterycznych.
3) Odwary. Zioła zalewa się wrzącą wodą i przez jakiś czas wolno gotuje (najlepiej około 30 min, umieszczone w innym naczyniu z gorącą wodą). Odpowiednie dla ziół zawierających garbniki.

Można mieszać różne sposoby przyrządzania ziół, np. macerować zioła w połowie ilości przepisanej wody, zlać wyciąg, a zioła z resztą wody zagotować, po czym połączyć oba wyciągi. Analogicznie można przygotować napar maceratowy itp. Sposób przygotowania wyciągu warunkują substancje czynne, które chcemy otrzymać oraz i z części roślin, których używamy (kwiaty i liście zazwyczaj się zaparza, korę i korzenie — gotuje).

Przed przygotowaniem herbaty ziołowej dobrze jest przepłukać surowiec na sicie przez 5 — 10 sek. małym strumieniem zimnej wody, dzięki czemu lekko pęcznieje i oczyszcza się z pyłu. Oprócz tego musi on być odpowiednio rozdrobniony, zwykle na takie kawałki, by przechodziły przez sito z okami 3X3 mm. Oczywiste jest, że zioła w mieszance muszą być dokładnie wymieszane.

Nalewki przygotowuje się przez macerację surowca suszonego lub świeżych roślin w alkoholu (zwykle 85%) przez okres 8—10 dni w zamkniętym, chronionym przed światłem naczyniu, w tempera-lurze pokojowej (surowiec winien zajmować 1/3 naczynia). Tak samo przygotowuje się wina lecznicze.

Syropy są wyciągami z ziół suszonych lub świeżych, gotowanych w cukrze do zgęstnienia.

Ostatnio oprócz picia ziół propaguje się spożywanie świeżych roślin w postaci sałatek i soków z roślin leczniczych (przez cały rok, jako środki zapobiegające chorobom).

Wiosenne sałatki przygotowuje się z młodych świeżych liści w zasadzie wszystkich roślin jadalnych. Zazwyczaj się ich nie soli, a tylko zakwasza sokiem cytrynowym. Można np. przyrządzić sałatkę z cykorii, mniszka i bluszczyka (jednakowe części), dodając do smaku posiekaną cebulę, pietruszkę i arcydzięgiel. Na sałatkę nadają się młode liście pokrzywy, stokrotki, cząbra itp. Istotne jest, by soczystą roślinę niezbyt smakowo wyrazistą mieszać z małą ilością ostrej lub aromatycznej.

W podobny sposób postępujemy przygotowując soki roślinne w wiosennych kuracjach — z podstawowych ziół bierze się 9 części, z dodatków 1 część. Podstawą według E. Fischera może być: przywrotnik, jasnota, dziurawiec, krwawnik, majeranek, pięciornik gęsi, tasznik pospolity, mniszek, babka i przetacznik, korzenną przyprawą zaś - arcydzięgiel, liście bzu czarnego, biedrzeniec, marzanka wiosenna, cykoria, nostrzyk, świetlik, bluszczyk, bobrek, centuria itp. Sok ziołowy przygotowuje się z dokładnie umytych roślin, dobrze odsączonych, zmielonych w nierdzewnym młynku lub rozgniecionych w moździerzu; sok wyciska się przez gęste płótno, przechowuje w szklanym, dobrze zamkniętym naczyniu. Zażywa się po 1 łyżce. Należy przyrządzać w ilości nie większej niż dawka jednodniowa i przechowywać w chłodzie.

Obecnie z niektórych roślin omówionych w dalszym wątku produkuje się soki na skalę przemysłową. Ogólnie wyciągi określa się jako intracta. Jedyne, co można im zarzucić to to, że przygotowywane w domu nie mają stałego składu. Ich dawkowanie jest więc tylko „na oko".

Jako przykład mieszanki ziołowej stosowanej w ramach wiosennej kuracji można podać mieszankę księdza Kneippa: liść szałwii, rozmarynu i nać pietruszki po 10 g, ziele krwawnika i dziurawca po 20 g, liść pokrzywy 30 g - łyżkę ziół zalać 1/4 1 gorącej wody i odstawić na 15 min; pić rano, przed obiadem i wieczorem filiżankę herbatki.
Zacytuj ten post w odpowiedzi



Odpowiedz