Wróżymy tylko osobom pełnoletnim - REGULAMIN PRÓŚB O WRÓŻBĘ - Kliknij i przeczytaj koniecznie!

Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wilkołak
16-05-2009, 18:43:26
Post: #1
Information Wilkołak
Wilkołak w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku, po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią.

W szesnastym i siedemnastym stuleciu powszechnie wierzono, że człowiek mógł stać się wilkołakiem zawierając pakt z diabłem. Częste były procesy o wilkołactwo. Najsłynniejszym z nich był proces niejakiego Gillesa Garniera, który w roku 1573 zamordował kilkoro dzieci w okolicach burgundzkiego miasta Dole. Schwytany na gorącym uczynku zeznał, że zawarł pakt z diabłem, który pokazał mu jak stać się wilkiem za pomocą magicznego pasa. Garnier po bardzo długich torturach został spalony na stosie 18 stycznia 1574 roku.

Ponoć ludzie którzy mają głębokie poczucie obowiązku dopełnienia jakiejś straszliwej zemsty, a nie posiadają dość siły godzą się dobrowolnie przyjąć klątwę. W głębokim lesie w kotle warzy magiczne zioła i wygłasza potężne inkantacje. Na końcu zaś narzuca na siebie skórę wilka i zostaje przeklęty. Łączy go z tą wilczą skórą magiczna więź, kiedy ją nałoży może zmienić się w wilka. Jednak w pełni odczuwa wszystko co się dzieje z tą skórą, cięcie jej nożem powoduje głębokie rany na plecach, zaś spalenie może wręcz zabić. Takich ludzi nazywano "Pasterzami wilków" gdyż mieli władzę nad tymi zwierzętami, mogli więc polować na ludzi całym stadem. Posiadali też dar wilczej mowy w której to wydawali rozkazy.

W wielu książkach podawane jest iż wilkołakiem stać może się jedynie człowiek płci męskiej. Nielicznie podane zostały przykłady, gdy wilkołakiem stały się kobiety i dzieci. Współcześnie idea kobiety-wilczycy jest jednak bardziej inspirująca dla twórców i pisarzy gdyż taka postać jest całkiem często spotykana.

Księżyc w pełni - są różne wersje na temat jego wpływu na wilkołaka. Niektóre mówią, że człowiek mógł przemienić się w wilkołaka tylko w czasie pełni księżyca, inne natomiast, że potrafił kontrolować przemianę [czyli zmieniać się na życzenie]. Wielu jednak uważa, że podczas pełni wilkołaki stawały się silniejsze i bardziej agresywne [podobno wzrastał też potencjał seksualny, ale to tylko przypuszczenie]. W czasie pełni wilkołaki wybierały się też na polowania.

Srebro - tu także dochodzi do sporów. Według legend srebro nie było w stanie zabić wilkołaka, a jedynie sprawić, że zamieniał się z powrotem w człowieka. Wielu twórców książek i filmów zrezygnowało jednak z takiej wersji, decydują się uczynić srebro śmiertelnym. Czasem było tak, że srebrna kula była jedynym sposobem uśmiercenia wilkołaka. Często srebro powodowało u nich ból, rany, oparzenia.

Zdolności - wilkołaki posiadały wiele nadnaturalnych cech, jak np. możliwość zmiany wyglądu od człowieka przez pół-człowieka pół-wilka do samego wilka, choć najczęściej mówi się o tej drugiej formie. Posiadały wielką siłę oraz zwinność. Mogły też wspinać się z zawrotną prędkością, a także wskakiwać i zeskakiwać z dużych wysokości nie robiąc sobie przy tym krzywdy. Przede wszystkim jednak doskonały węch i słuch, nawet w ludzkiej postaci. Potrafiły również widzieć w zupełnych ciemnościach. Ważną cechą wilkołaka była też jego nadzwyczajna atrakcyjność, gdy wyglądał jak człowiek, swoisty zwierzęcy magnetyzm.

Stosunki z wampirami - wielu twórców książek, gier i filmów wykorzystywało motyw walki wilkołaków z wampirami. Jest on uzasadniony, gdyż i dla wilkołaków i dla wampirów głównym źródłem pożywienia był człowiek, więc walczyły o niego. Istnieje jednak możliwość, że oba stworzenia żerowały razem.

Zdjęcie klątwy - zdjęcie klątwy nie zawsze było możliwe. Najczęściej skuteczne było zabicie wilkołaka, który doprowadził do przemiany, choć wielu się temu sprzeciwia. Gdyby tak było to po zabiciu bardzo starego wilkołaka w ludzi zamieniłoby się bardzo wiele wilkołaków, a także prawdopodobnie ci których potomkowie pozamieniali. Choć często pojawia się twierdzenie, że zabicie pierwszego wilkołaka zdejmie klątwę ze wszystkich pokoleń.

Według starożytnych greków wilkołakiem było się na dziesięć lat, a jeśli w tym czasie powstrzymywało się od jedzenia ludzi klątwa człowieka opuszczała. Innym sposobem są egzorcyzmy oraz praktyki szamańskie.

Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi



04-07-2009, 12:36:34
Post: #2
Potwory i istoty fantastyczne - Wilkołak
Potwory i istoty fantastyczne


Wilkołak


Canis lupus, wilk, żył w Europie w środkowym plejstocenie, a więc około miliona lat temu! Wilkołak natomiast pojawił się w świadomości ludzkiej stosunkowo niedawno.


Po francusku wilkołak to loup-garou. Jest to pleonazm, gdyż loup to „wilk", a słowo garou samo w sobie oznacza wilkołaka. Tak więc loup-garou znaczyłoby tyle, co „wilk-wilkołak". W rzeczywistości jednak należy odczytać je jako: „człowiek-wilk", to bowiem chcieli podkreślić mieszkańcy XIII-wiecznej Francji, tworząc ów złożony wyraz. Mieli na myśli wilka, który posiadał właściwość przemieniania się w wilkołaka, nie zaś na odwrót, jak przyjęło się współcześnie sądzić, od czasu gdy XIX-wieczna literatura zaczęła wykorzystywać ów wątek, który wypłynął w pierwszych wiekach drugiego tysiąclecia naszej ery, a którego korzenie są jednak o wiele bardziej antyczne, gdyż sięgają do Europy celtyckiej, o ile nie dalej.

PRAWDOPODOBNE KORZENIE LIKANTROPII

Korzenie te odnajdujemy w wierzeniach greckich, potępionych przez średniowieczny Kościół, jako wytwór kultury pogańskiej. Likantropia, wilkołactwo, pochodzi od greckiego lu-kos, „wilk" i antropos, „człowiek". Likantrop, wilkołak, to człowiek-wilk, czyli łowca wilków, być może zjadacz wilków lub człowiek obdarzony wzbudzającą postrach mocą wilków. Nie jest to wilkołak rozumiany jako poruszający naszą wyobraźnię potwór, drzemiący na dnie ludzkiej duszy, wspaniale odegrany przez Jacka Nicholsona w amerykańskim filmie Wilk z roku 1994, w reżyserii Mikea Nicholsa. Wilkołak w filmie ma więcej wspólnego z mitem wampira . Jego inspiracje są o wiele świeższej daty. Likantropia w XVI i XVII wieku uchodziła za rodzaj opętania, metamorfozy pod wpływem diabła bądź demonów. Ofiary likantropii zdradzały objawy rozszczepienia umysłu, melancholii, halucynacji, schizofrenii lub epilepsji. Pewne świadectwa z tamtej epoki wzmiankują o seryjnych mordercach, przyrównywanych do zbłąkanych wilków. Stąd jeden krok do wyobrażeń ludzi przemienionych w wilki. Tymczasem grecka mityczna opowieść, przytaczana przez Pauzaniasza, zwanego Perygetą, greckiego pisarza z II wieku n.e. (Perygeza, czyli Opisanie Grecji uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł antyku. Jego zawartość dostarcza nam cennych wiadomości na temat kultury i życia w starożytnej Grecji), mówi o królu Lykaonie z Arkadii który, ofiarowawszy w hołdzie ciało jednego z synów Zeusowi, został przez władcę Olimpu, oburzonego jego postępkiem, zamieniony w wilka. W legendzie tej likantropię utożsamiono z antropofagią, ludożerstwem. W podobnym znaczeniu słowo to rozpowszechniło się w XVI-wiecznej Europie. Jednak ludzie-wilki, czyli wilkołaki, byli również okrutnymi wojownikami, którzy rzucali się do walki, wyjąc jak wilki, odziani w wilcze skóry. Owi ludzie-wilki byli wojownikami Odyna, zwanego przez Anglosasów Wotanem, ojcem bogów w mitologii germańsko-skandynawskiej, bogiem wojny, ale również poetów, zmarłych, run, magii i ekstazy.
Wojownicy Odyna, na przykład wikingowie, postrzegani byli jako dzika horda, naturalnie horda wilków. „W średniowiecznej Skandynawii zakładano skórę wilka, aby przedzierzgnąć się w to zwierzę, a szał, w jaki wprawiali się wojownicy Odyna, starając upodobnić do wilków bądź niedźwiedzi, nazywał się Snorri" (Diclionnaire de la mythologie germano-scandinave, Rudolf Si-mek, wyd. Portc-Glaive, 1996).
Szamani, kierujący ekstatycznymi obrzędami ku czci Odyna, często „przemieniali" się w wilki. Wojowników Odyna nazywano berserkerami, czyli odzianymi w wilczą skórę".
Do faktów związanych z pochodzeniem wierzeń o wilkołaku warto dorzucić postać pojawiającą się w przekazach Norwegów. Szwedów, Niemców, a nawet Anglików. Mamy tu na myśli legendy o rycerzu-widmie, pojawiającym się na czele hordy wściekłych demonów w dwanaście dni po przesileniu zimowym, dniu. które z czasem zamieniło się w Boże Narodzenie chrześcijan.
Owym widmowym był nie kto inny, lecz Odyn, czyli Wotan, a armia demonów, której przewodził, składała się z wściekłych psów, wilków i dzikich koni. Mieszkańcy krajów nordyckich w wizjach owych przerażających istot, pojawiających się rokrocznie o tej samej porze w postaci straszliwych wichur, dawali upust swoim pradawnym lękom przed śmiercią.
Tak więc ludzie nigdy naprawdę nie przemieniali się w wilki, choć dobrze wiemy, że człowiek człowiekowi potrafi być wilkiem. Nasi przodkowie lepiej od nas zdawali sobie z tego sprawę i robili wszystko, aby o tym nie zapominać.

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
09-01-2010, 19:52:52
Post: #3
RE: Wilkołak
słyszałam ze kiedyś ludzi prześladowano ze sa wilkołakami z różnych przyczyn za zwyczaj głupich np. jak ktoś miał zrośniętą brew to uważali go za wilkołaka

Czarny Anioł...
pełen smutku a zarazem radości
pełen miłości a zarazem nienawiści
który raz się śmieje a zarazem płacze...
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
12-03-2010, 16:17:22
Post: #4
RE: Wilkołak
a dla mnie to wszystko wmapiry i wilkolaki to cos facynajucego i takiego strasznego zaraz i niedostepnego
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
12-05-2010, 13:27:08
Post: #5
RE: Wilkołak
A tam niedostępnego. Poczekaj do pełni ;)
Zacytuj ten post w odpowiedzi
14-07-2010, 11:50:13
Post: #6
RE: Wilkołak
To ja teraz dodam coś od siebie ;) .Informacje zamieszczone tutaj są czysto mitologiczne.Nikt nie poruszył tutaj tematu prawdziwej likantropii praktycznej.Zacznę od tego że ciężko znaleźć jakąkolwiek wiedzę na ten temat i jedyną możliwością na dowiedzenie się czegoś więcej jest wypróbowanie tego samemu ;). Likantropia jest jednym z działów okultyzmu i każdy z nas może ją praktykować.Polega to na chwilowym zniżeniu swojej świadomości do poziomu świadomości wilka.Nie wyrośnie nam futro ani ogromne kły,lecz zmieni się nasza psychika i zaczniemy się zachowywać jak nasze wyobrażenie wilkołaka.Po przemianie prawie całkowicie tracimy nad sobą kontrole.Nasze ciało zacznie funkcjonować zupełnie inaczej.Nie będą nad nami kierować myśli lecz bodźce fizyczne.Kolory staną się bardziej wyraziste, dźwięki czystsze, zapachy staną się wyraźne jak nigdy dotąd.Poprawi się także nasza kondycja fizyczna.Kiedyś w pewnym artykule przeczytałem informacje o mężczyźnie w Niemczech ,którego dziwne zachowanie zauważyli sąsiedzi.Zgłosili na policję że ich sąsiad biega po ogródku i zachowuje się jak dzikie zwierzę.Ośmiu policjantów nie mogło sobie poradzić z szalonym sąsiadem.Po kilkugodzinnej akcji użyto środków usypiających a mężczyznę odwieziono do zakładu dla psychicznie chorych.Policjanci zeznali że szaleniec mimo iż nie był wysokiej postury miał zdumiewająco wielką siłę.Jest to historia autentyczna(jak znajdę linki to wam podam)Z mojego punktu widzenia likantropia jest normalnym rytuałem inwokacji,o której czytał prawie każdy mag.Wielu adeptów ezoteryki skomentuje zjawisko likantropi jako szaleństwo,mimo że sami są praktykującymi magie,wróżby lub wierzą w duchy i inne zjawiska co z punktu widzenia pozostałych ludzi jest także objawami szaleństwa.Uważam że trzeba pozostać otwartym na nieznane nam aspekty ezoteryki i nie ograniczać się z powodu blokad psychicznych zakorzenionych nam w dzieciństwie.Każdy jest z nas w pewien sposób szalony ;)
Dla zaciekawionych tematem likantropi podaje link do książki ,ktora wytłumaczy wam jak dokonać przemiany.
http://www.mrooczlandia.com/magia/publikacje/wilkolak/

Do zobaczenia na leśnych pustkowiach tonących w łunie księżyca, Ałuuuuu!!! ;)
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
03-09-2010, 14:07:08
Post: #7
RE: Wilkołak
Myślę że Wilkołak to typowo mitologiczny stwór,nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. A widział ktoś z Was wilkołaka:)
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi
Odpowiedz