Wróżymy tylko osobom pełnoletnim - REGULAMIN PRÓŚB O WRÓŻBĘ - Kliknij i przeczytaj koniecznie!

Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Żywioły - Ziemia
08-11-2009, 13:20:05
Post: #1
Żywioły - Ziemia
Ziemia


Dzika lub zagospodarowana, ziemia jest zasadniczym żywiołem, który wszystko daje, ale i wszystko zabiera, Wszystko pochodzi z ziemi i wszystko w końcu do niej powraca.


Ziemia jest imieniem naszej planety, ale tę samą nazwę nadaliśmy też substancji, po której chodzimy, odpoczywamy i w której szukamy pożywienia.
Przede wszystkim ziemia jest źródłem substancji odżywczych. Jeszcze przed epoką uprawy roli ziemia, ten wielki ogród, dawała obfitość owoców.
Nasi przodkowie o wiele lepiej niż my wiedzieli, że ziemi należy oddać tyle, ile się z niej wzięło i że nie można oddzielić ziemi-żywiołu od Ziemi-planety. W ich umysłach żywioł i planeta łączyły się we wspólne wyobrażenie jednego bóstwa, Matki-bogini. Pomimo różnic religijnych, kulturowych i cywilizacyjnych wiara w matkę-boginię przetrwała tysiąclecia.

KWINTESENCJA KOBIECOŚCI


Ziemia, dawczyni życia, pierwotny żywioł, który umożliwia życie, ale i je zabiera, jest zarówno dzika, nieoswojona i niszczycielska, jak też uprawiana, oswojona i dobroczynna. Uosabia kwintesencję kobiecości, w przeciwieństwie do nieba uosabiającego kwintesencję męskości.
Wewnątrz zodiaku oś zbudowana pomiędzy znakami Byka i Skorpiona odpowiada pierwiastkom żeńskim, zaś po przeciwnej stronie znajdziemy dopełniające pierwiastki męskie. Znak Byka odpowiada życiu roślin, a znak Skorpiona - życiu zwierząt.
Dwoistość pozytywnych i negatywnych cech ziemi wynika z dwóch czynników: z jednej strony ziemia jest żyzna i szczodra, i daje nam obfitość wszelkich roślin i owoców; nic się nie marnuje, aż do momentu przetworzenia, powrotu do ziemi i ponownego wzrostu jako nowa roślina lub owoc. Ale z drugiej strony fakt, że wszystko w końcu wraca do ziemi, implikuje władczą rolę ziemi w stosunku do istotnych i nieuchronnych procesów, bez których życie nie byłoby możliwe.
Negatywne i w większości niszczycielskie aspekty ziemi były bardziej widoczne dla naszych przodków, których życie o wiele bardziej zależało od sił natury niż nasze współczesne. Dla nich było oczywiste, że królestwo śmierci mieści się pod powierzchnią ziemi, w głębi podziemnego świata, gdzie rodzą się niszczące siły, którego cienie często kojarzą się z procesami rozkładu i gnicia. Jednakże procesy użyźniające i zalążkowe, które także przebiegały pod ziemią, dawały człowiekowi nadzieję na odrodzenie, zmartwychwstanie. „Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam powrócę" rzekł Hiob (Księga Hioba 1,21).
Ludzie wierzyli, że złe duchy mogą zostać przepędzone, a fatalizm śmierci odrzucony poprzez posypanie trumny garścią ziemi - zwyczaj, który przetrwał aż do naszych czasów.

GAJA I DEMETER -WIELKIE BOGINIE ZIEMI


Zgodnie z mitologią grecką Gaja, wielka matka-bogini, była drugim bóstwem, jakie się objawiło. Przyszła po Chaosie, który stworzył noc i dzień. Dała życie Uranosowi-Niebu i Oke-anosowi. Następnie w kazirodczym związku z Uranosem urodziła syna Kronosa. Kronos był ojcem Zeusa, a Gaja jego babką.
Dziś często zastanawiamy się, dlaczego Ziemia nigdy nie stała się częścią niebiańskiej hierarchii zodiaku, która była ściśle powiązana z bogami z Olimpu, będącymi odbiciem bóstw jeszcze wcześniejszych. Otóż Ziemia zawsze jest obecna w zodiaku, chociaż astrolodzy rzadko o niej wspominają. Dzieje się tak dlatego, że Ziemia jest centrum stworzenia, znajduje się w centrum zodiaku i w centrum wszelkich zodiakalnych wpływów, na które jest nieustannie otwarta.
Mit o Gai, matce-bogini i narodzinach greckich bogów pokazuje, że Ziemia znajduje się w centrum wszelkich wyjaśnień, dotyczących powstania wszechświata. Gaja często jest przedstawiana jako kobieta o pełnych, zaokrąglonych kształtach. Jest matką bogów, matką wszechświata, wieczną siłą płodności, w jej posiadaniu jest sekret przeznaczenia, toteż ona odpowiada za przeznaczenie człowieka.
Zgodnie z mitologią jest jeszcze druga matka-bogini. Jest nią Deme-ter-Ceres, córka Kronosa i Rei (innej bogini Ziemi), których matką była Gaja. Demeter różni się od swojej babki tym, że jest boginią ziemi uprawnej, jest czczona jako bogini płodów rolnych. Demeter jest związana ze znakiem Panny. Znak ten często jest przedstawiany jako postać siedzącej młodej kobiety trzymającej snop pszenicy.
Demeter poczęła z Zeusem córkę Persefonę. Persefona związana jest ze znakiem Wagi (porównaj: Mity, legendy, symbole, karta 11). Persefona została porwana przez boga świata podziemnego, Haclesa. Bardzo to rozgniewało boginię Demeter, która za karę uczyniła ziemię bezpłodną, zsyłając na nią klęski suszy i głodu. Treść tego mitu wskazuje na nierozerwalny związek pomiędzy życiem, śmiercią a ziemią - człowiek do dziś jest bezsilny wobec przekleństwa suszy i głodu.

INNE ZIEMSKIE BÓSTWA


W egipskim panteonie bogów Ptah - stworzyciel świata, według tekstów mówiących o stworzeniu Ziemi (kosmogonia), które wywodzą się z Mem-fis - pierwszej stolicy starożytnego Egiptu, był w jednej osobie bóstwem męskim i żeńskim. Był ojcem i matką wszystkich bogów. Innym jego imieniem jest Kobieta. „On jest łonem, przyjmującym nasienie tego, co wzeszło. Z mężczyzny stworzył jęczmień, a z kobiety pszenicę."
Następnie odnajdziemy Geb, matkę-boginię reprezentującą glinę i torf, czyli ziemię, pierwotną materię, bogatą i żyzną.
W Chinach stworzenie Ziemi przypisywane jest P'an-kou. Oto. co mówi na ten temat Chou Yi Ki, tekst powstały w VII wieku: „Ludzka rasa rozpoczęła swe istnienie od P'an-kou, potomka dziesięciu tysięcy istot wszechświata. Kiedy P'an-kou umarł, jego głowa stała się świętą górą, jego oczy stały się słońcem i księżycem, jego ciało - rzekami i oceanami, a włosy - drzewami i roślinami".
W Indiach ziemia przedstawiana jest czasami jako Lakszmi, bogini płodności i bogactwa, której symbolem jest złoto, jako Kali, krwawa i ciemna bogini, której składano ofiary z ludzi, i jako Bhumi, ucieleśnione macierzyństwo.
U Majów bogini Itzam Cab była iguaną-ziemią, zaś Aztekowie przedstawiali ziemię jako potwora z otwartymi szczękami zwanego Tlaltecuehtli, Pana Ziemi. Obie te personifikacje bliższe są legendy o smoku, niż mitu o bogini-matce.

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Zacytuj ten post w odpowiedzi



Odpowiedz 


Podobne wątki
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  Żywioły - Woda Obcy 3 7.822 27-06-2010 13:16:02
Ostatni post: Obcy
  Żywioły - Powietrze Obcy 0 3.473 08-11-2009 12:59:22
Ostatni post: Obcy
  Żywioły - Ogień Obcy 0 3.271 08-11-2009 12:35:00
Ostatni post: Obcy