28-07-2009, 20:09:13
Właściwości i moc kamieni - Diament
Oto magiczne i terapeutyczne właściwości, które nasi przodkowie przypisywali kamieniom szlachetnym i półszlachetnym.
Dlaczego diament uważano zawsze za bardzo cenny? Ponieważ jest rzadko spotykany i tajemniczy. Pogrążony w otchłaniach ziemi, poddany olbrzymiemu ciśnieniu i wysokim temperaturom, uzyskuje nieporównywalną piękność, twardość i zadziwiającą odporność. Dlatego stał się symbolem czystości i doskonałości. Cokolwiek miało związek z wiarą, niewinnością, boskim światłem, szlachetnością umysłu i serca, zawsze przypisywano to temu najcenniejszemu ze wszystkich kamieniowi. Bez względu na to, jak daleko się cofniemy w przeszłość, zawsze panowało przeświadczenie, że diament uwalniał od demonów, odpędzał przerażające nocne mary, gwarantował siłę, harmonię, spokój, mądrość, szczęście, bogactwo i absolutną władzę.
Moc i właściwości terapeutyczne
Już w zamierzchłych czasach zakładano, że nic nie jest w stanie zagrozić osobie noszącej diament, a jego właściwości lecznicze są nieograniczone. Tak jak w przypadku szafiru (lub nawet w większym stopniu) diament uważano za prawdziwie cudowny kamień. Wierzono, że leczy wszelkie choroby ciała i umysłu, a także chroni przed zarazą. Diament mógł nawet uczynić z kobiety bezpłodnej płodną, miał również tłumić podłe instynkty u ludzi. „Gdy ktoś jest fanatyczny, zakłamany i popędliwy, powinien włożyć sobie diament do ust. Moc diamentu umożliwia sterowanie tego typu przypadłościami (...). Istnieją ludzie zawzięci i niekomunikatywni. Skoro tylko zaczną mówić, przybierają ponurą minę i nagle się wściekają, ale równie szybko stają się rozsądni. Tacy ludzie powinni wkładać sobie diament do ust. Wpływ tego kamienia jest tak potężny, że może on złagodzić zawziętość, która drzemie w człowieku" (fragmenty z The Works ofSt, Hildegarde ofBingen, Daniel Maurin, Remedies, Marne Publications, 1992).