Forum ezoteryczne | ezoteryka | ezoTop.pl

Pełna wersja: Kosmogonia - kosmologia
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Od starożytnych kosmogonii po współczesną kosmologię


Od teorii Wielkiego Wybuchu do początków życia, poprzez narodziny gwiazd, człowiek współczesny przeszukuje kosmos, aby odpowiedzieć na pytanie, co było przed początkiem czasu.


Skąd u współczesnego człowieka wzięła się skłonność do poszukiwania swoich korzeni, odnalezienia początków wszystkiego? Czy dlatego, że rodząc się pewnego dnia i pewnego dnia umierając odczuwa potrzebę ułożenia fabuły, która ma swój początek i koniec? Zwłaszcza początki różnych rzeczy zaprzątały umysły ludzkie od kiedy człowiek zaczął myśleć. A swoją drogą, od kiedy zaczął myśleć? Od kiedy wie. że należy do gatunku ludzkiego, czym jego gatunek odróżnia się od innych gatunków? Że posiada pamięć, a także dar, czy też umiejętność przekazywania jej zawartości; każdy człowiek może bowiem przetrwać w pamięci innych osób, przezwyciężyć czas i śmierć, gdyż kiedy go zabraknie, pozostanie w świadomości swych współbraci.

POWSZECHNA GRAWITACJA I TEORIA WIELKIEGO WYBUCHU


Nie zamierzamy wyliczać wszystkich odkryć i teorii rozwijanych przez współczesnych naukowców całego świata, z astrofizykami na czele, na temat Wszechświata, jego początków, narodzin Układu Słonecznego, pojawienia się Ziemi i początków życia na naszej poczciwej planecie, którą zbyt pochopnie traktujemy jak wielki śmietnik, zakopując odpady nuklearne w ziemi, zamieniając morza w ścieki, do których wypuszczamy ropę z gigantycznych tankowców, iem drogocennej cieczy, z powodu której, notabene, nasze powietrze coraz mniej nadaje się do oddychania.
Od mniej więcej stulecia każda dekada przynosi nam nową teorię związaną z narodzinami i budową wszechświata. Jedna z nich, stosunkowo młoda - pochodząca z roku 1920 - zrobiła szczególną furorę i niewątpliwie trafiła do zbiorowej świadomości mieszkańców Ziemi w erze współczesnej cywilizacji, to słynna teoria Wielkiego Wybuchu, pochodna innej, udowodnionej ponad wszelką wątpliwość - teorii powszechnej grawitacji.
Według teorii Wielkiego Wybuchu wszechświat powstał z prawybuchu „praatomu", gdzie znajdowała się niezwykle skoncentrowana energia, na bazie której wszechświat zaczął się rozprzestrzeniać. Liczne obserwacje radioastronomiczne zdają się potwierdzać tę hipotezę. Przywykło się mówić współcześnie, że wszechświat nie jest izotropiczny. To, co nas jednak będzie tutaj przede wszystkim interesować, to fakt, że w teorii Wielkiego Wybuchu - niektórzy radioastronomowie twierdzą, że za pomocą swych niezwykle wyczulonych instrumentów „słyszeli" i zarejestrowali wybuch z najdalszych krańców wszechświata - pobrzmiewają echa wszystkich kosmogonii cywilizacji starożytnych. Powstały one, bez wątpienia, jako transpozycja jeszcze starożytniejszych wierzeń i wyobrażeń, co sugeruje, że człowiek od zarania dziejów był zaabsorbowany swoim pochodzeniem. Po prawybuchu wyłoniło się coś w rodzaju kosmicznej bańki, która stopniowo zaczęła pękać, dzieląc się na pierwsze galaktyki. Wreszcie, jak zawsze zgodnie z zasadami powszechnej grawitacji, pojawiły się rozległe mgławice, które podzieliły się na chmury maksymalnie skoncentrowanego gazu i tym samym we wszechświecie zaświeciły się pierwsze gwiazdy. Reasumując, według teorii Wielkiego Wybuchu, materia (wszechświat) narodziła się z energii („praatomu") 10 - 20 miliardów lat temu; liczby te przyprawiają o zawrót głowy.

OD MITU O STWORZENIU ŚWIATA DO PIERWSZEJ SEKUNDY WSZECHŚWIATA


W dawnych czasach wiedza o świecie opierała się na wierzeniach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, opisujących stopniowe lub równoczesne stworzenie świata, życia, ludzi. Dziś te same kwestie wyjaśniamy budując hipotezy naukowe. Co się zmieniło? W istocie rzeczy nic. Teoria Wielkiego Wybuchu do złudzenia przypomina - choć posługuje się inną terminologią i aparaturą pomiarową, odwołuje też do innych systemów, której zasad działania ani pożytku nasi przodkowie (czy na pewno?) nie byliby w stanie pojąć -mit Kosmicznego Jaja, który napotykamy prawie wszędzie, choć w różnych postaciach, w opowieściach kosmogonicznych i mitach ludów starożytnych. Podobnie Prachaos, o którym wspominają Grecy, Chińczycy, Egipcjanie i Indianie, czy Wielki Przodek Chińczyków, Demiurg Samorodny, to znaczy ten, który stworzył siebie z niczego, w pewnym sensie przypomina bańkę, która rozprysła się na galaktyki i słynny „praatom" który wywołał Wielki Wybuch.
Mimo nostalgii za przeszłością, człowiek zawsze skłonny był sądzić, że to, co dziś wydaje mu się prawdziwe, pozostanie prawdą na wieki. Nasze czasy i nasza współczesna cywilizacja potwierdzają tę regułę. Tyle tylko, że dziś nie mówi się o kosmogonii, lecz o kosmologii. W pojmowaniu współczesnego człowieka, zwłaszcza człowieka nauki, kosmogonia jest teorią, która porywa się na wyjaśnienie narodzin wszechświata, podczas gdy kosmologia jest pełnoprawną nauką, której celem jest wykrywanie i interpretacja praw rządzących wszechświatem i jego budową. My tutaj skupialiśmy się głównie na kosmogoniach. Odbywszy krótką wędrówkę po przestrzeniach i czasach wierzeń naszych przodków, zawinęliśmy w świat teorii i prawd głoszonych przez współczesne kosmogonie i kosmologie, który wydał nam się dziwnie znajomy.
Przekierowanie