Forum ezoteryczne | ezoteryka | ezoTop.pl

Pełna wersja: Kosmogonie w Grecji
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Kosmogonie, czyli mity
o stworzeniu świata


w Grecji


Zanim powstał Olimp, miejsce pobytu bogów i siedziba Zeusa, panował Chaos, początek wszelkiego
istnienia. Tak brzmi w wersji greckiej historia świata.


Od czasów renesansu myśl, filozofia i fundamenty ideologiczne cywilizacji greckiej wywierały przemożny wpływ na ducha naukowego i politycznego Zachodu. Literatura, rzeźba i freski greckie odcisnęły swe piętno na wyobraźni Europejczyków mimo zakazów Kościoła, który nie szczędził starań, by mądrość Grecji
uległa zapomnieniu lub została sprzeniewierzona. Rzymianie inspirowali się wzorami greckimi, a w ślad za nimi narody Europy czy wręcz świata, na wzór grecki tworząc swe systemy demokratyczne, parlamenty i senaty.
Od pewnego czasu jednak historycy stracili bałwochwalczy stosunek do
Grecji i stali się bardziej krytyczni. Jednocześnie nabrały intensywności poszukiwania kolebki, czy, ściślej mówiąc, korzeni cywilizacji greckiej. Badania i analiza greckich legend i mitów wskazuje na to. że wielka mitologia grecka, nieodłączny składnik współczesnej cywilizacji Zachodu, w dużej mierze inspirowała się mitologią Mezopotamii, Egiptu, a być może również prymitywnych plemion i ludów Afryki.

U ŹRÓDEŁ MITOLOGII GRECKIEJ

Mitologia grecka wywarła tak wielki wpływ na ducha Zachodu, zwłaszcza filozofię, teologię, naukę, ideologię, politykę, że kultywowano ją przez długie wieki...
Jak wiadomo, mity i związane z nimi legendy i symbole nieodłącznie towarzyszyły człowiekowi. W różnej formie, zależnie od epoki i szerokości geograficznej, opowiadają o tych samych wydarzeniach, wyczynach, cudach. Swą popularność na przestrzeni dziejów mitologia grecka zawdzięczała bez wątpienia znakomicie skonstruowanym opowieściom o bogach i ludziach, wyrazistej hierarchii bogów, malowniczym, fantastycznym
opowieściom, które przemawiały do wyobraźni, stanowiąc zwierciadło ludzkich obyczajów, słabości i uczuć. Emocje i postępki olimpijskich bogów do złudzenia przypominały świat ludzki.
Freud i psychoanalitycy nie mylili się, dopatrując się w greckich mitach archetypów wszystkich instynktownych zachowań, nawyków intelektualnych, psychologicznych, uczuciowych człowieka, a przynajmniej ich wzorcowej postaci. Znaczyłoby to, że sytuacje odgrywane przez bogów są sublimacją lub przerysowaniem bardziej przyziemnych, choć nie mniej dramatycznych lub komicznych sytuacji, które są udziałem śmiertelników.
Aby zrozumieć, jak Grecy wyobrażali sobie narodziny świata, czy, ściślej rzecz biorąc, swojego świata, trzeba zdać sobie sprawę, że cywilizacja ta była jednym wielkim ciągiem wojen, że naród grecki hołdował rasizmowi, ksenofobii, elitaryzmowi i barbarzyństwu, choć być może dlatego jego sztuka była tak bogata, rozwinięta, wyrafinowana i perfekcjonistyczna. Owo dążenie do piękna, cudowności, perfekcji estetycznej, przenikające całą myśl grecką, prawdopodobnie nigdy nie doszłoby do głosu, gdyby nie burzliwa, krwawa historia greckich państw-miast.

TEOGONIA, CZYLI GRECKA KOSMOGONIA WEDŁUG HEZJODA


Jeśli przypomnimy sobie sumeryjskie, akadyjskie, egipskie i hebrajskie mity o stworzeniu świata, zauważymy, że greckie kosmogonie były w znacznym stopniu nimi inspirowane.
Na początku istniał nie tyle chaos, ile Chaos, personifikacja absolutnej Pustki prapoczątków. Chaos zrodził Ereba, czyli mroki piekielne oraz Nyks, czyli noc. Bóg - demon Ereb i bogini Nyks, dzieci Chaosa, a więc brat i sioczyli atmosferę ziemską, kolejnego boga, i Hemerę, czyli dzień, bóstwo żeńskie, gdyż dla Greków dzień był rodzaju żeńskiego. Przedstawiamy tutaj wersję kosmo-gonii greckiej pióra Hezjoda, greckiego poety z VIII wieku p.n.e., który skomponował Teogonię, długi poemat opisujący Kosmogonie, czyli stworzenie świata według jego współczesnych.
Jak widzimy, na tym etapie stworzenia świata Niebo i Ziemia nie zaistniały jeszcze. Natomiast Nyks, tym razem samodzielnie, bez pomocy swojego brata Ereba, rodzi wiele nadzwyczajnych istot, które później odegrają rolę w historii olimpijskich bogów i dziejach człowieka. Jest wśród nich Eris, Niezgoda, Hesperydy, Nimfy wieczoru lub zachodu Słońca, Hipnos, Sen i Kery, rodzaj geniuszy, czy demonów bitewnych, które towarzyszą herosom w walce, Mojry. uosobienie jednostkowego przeznaczenia każdego z nas, Momos, Ironia, Moros, Los, Nemezis, czyli Zemsta Bogów, Filotes, Czułość itd... Dopiero potem pojawia się Uranos, Niebo i Gaja, Ziemia, które rodzą niezliczoną liczbę dzieci, wśród których do najsławniejszych i najważniejszych należy sześciu Tytanów i sześć Tytanek, a także Kronos, Czas i Rea, uważana za najstarsze bóstwo Ziemi, Matkę Bogów; tych dwoje zostanie ojcem i matką Zeusa, który będzie przewodził bogom Olimpu.
Przekierowanie